Bir, iki, üç, dört...
...beş, altı, yedi, sekiz, dokuz on.
11,12,13,14,15...
...16, 17, 18, 19, 20...
...21, 22, 23, 24, 25...
...26, 27, 28, 29,30...
...31, 32, 33, 34, 35...
...36, 37, 38, 39...
...40, 41, 42, 43...
Transit, gidelim.
Uyanın hadi, geliyoruz!
Transit, gidelim.
Kalkın bakalım, lanet olası düşükler! Gidelim.
Transit! Uyanın hadi!
Transit!
Hadi, lanet olası düşükler!
Günaydın, Er Gallagher. Günaydın, Er Private Devani.
- Başı kilitlendi. - Tamam.
Uzuvlar kilitlendi.
"Kelepçe ve kayışlar, bakarak el ile doğrulanmalıdır."
Aferin, bok kafalı! Talimleri bile senden daha iyi biliyor.
Buraya biraz yardım gerekiyor!
- Günaydın, Çavuş Parks. - Gallagher, mesafeni koru. - Çavuş.
Çeviri: rabiadelpueblo İyi seyirler dilerim.
- Günaydın, Bayan... - Günaydın, Doktor Selkirk.
Sessizlik lütfen. Herkes burada mı? Başlayalım o halde.
Periyodik tablo. Gözlerinizi kapatın ve hayal edin.
- Ve açın. Aktinitler, Anne. - Aktinyum.
- Toryum. - Numaralarıyla birlikte.
- Numaralarını kim biliyor? - 89, 90.
- Evet. Sıradaki, Peter. - Uranyum. 92. - Proktaktinyum sonra ise uranyum. Kenny?
- Kobalt? - Aktinitler. Yedinci sıradayız.
- Neptünyüm. - Neptünyüm. - Numarası?
Yarım işaret. Dördüncü periyoda geçin. Söyleyecek olan var mı?
19, potasyum. 20, kalsiyum. 21, skandiyum...
Toprak metalleri? İkinci sıradan aşağıya doğru.
Joe.
- Günaydın, sınıf. - Günaydın, Bayan Justineau.
- Umarım iyisinizdir, Bayan Justineau. - Çok iyiyim. Teşekkür ederim, Melanie.
Regresyon analizlerini bitirdim. Doldurduğun için sağ ol.
Periyodik tablo. Bunu henüz gerçekten öğretmedik ki.
Sadece veri çiftleri. İsimler ve sayılar. İçerik pek de alakalı değil, öyle değil mi?
- Keyfini çıkarın! - Pekala, burada kimyasal elementler var.
- Hem de çok fazla. - Anlatacak hikayeniz var mı?
Evet, bu harika bir fikir.
Sonra birisi gidip Doktor Caldwell'e söyler ve bir hafta boyunca hücrede kalırım.
Söylemeyiz. Söz veriyoruz.
Geçen sefer hikaye anlattık.
Yunan efsaneleri? O zaman tarih konusu sayılır.
Pekala. Hazırlanmak için bir tane daha anlatacağım.
Şimdi, nerede kalmıştık?
Prometheus ve Epimetheus. Tanrılarla savaş.
- Peki. Teşekkür ederim, Melanie. - Rica ederim, Bayan Justineau.
"Tanrılar unutmazlar.
Çok geçmeden...
...Zeus, kötü davranışları yüzünden Epimetheus'u cezalandırmak istiyordu.
Bu yüzden kilden bir kadın yarattı ve ona Pandora adını verdi.
"Armağan getiren."
"Pandora her türlü veba ve musibetten sonra kutuyu açtı.
Her türlü talihsiz ve kötü şey dünyaya dökülmeye başladı...
...ve o zamandan beri, insanlığa acı verdi. Hepsi Pandora'nın merakı yüzünden..."
İyi geceler, Er Dillon. İyi geceler, Er Devani.
- Evet. Tatlı rüyalar, Cujo. - Sakın onunla konuşma.
"Ama sonra Pandora kutuya dikkatle baktı ve en dipte bir şey daha buldu.
Bu umuttu. Elleriyle havaya kaldırdı ve özgür bıraktı.
Umut; kötü şeylerin üstesinden gelebilmeni sağlayan, iyi bir şeydir."
Ama burada kötü hiçbir şey yok. Değil mi?
İyi geceler, siyah-beyaz kedi yavrusu.
Hayır.
Sanırım iyiyiz.
İyi geceler, bayan Justineau.
...26, 27, 28, 29, 30, 31...
...32, 33, 34, 35...
...36, 37, 38, 39, 40...
- Merhaba, Melanie. - Merhaba, Doktor Caldwell.
- Problemi çözdün mü? - Odaya kimse girmedi.
Lupin mücehverleri başlangıçta...
- ...hala orada olup olmadığını kontrol edermiş gibi davrandığında çaldı. - Çok iyi.
Başka bir tane daha. Kutunun içinde bir kedi var.
Hayatta ya da ölü olabilir. Yarıya yarıya.
- Nasıl öğrenirsin? - Kutuyu açıp içine bakarım.
Bundan önce, kutu kapatıldığında kedi hayatta mıydı yoksa ölü müydü?
- Dinlememe izin veriliyor mu? - Hayır.
Kutuyu sallayabilir miyim, tartabilir miyim? İçine delik açabilir miyim?
- Böyle değil. Bu bir mantık problemi. - Bunu düşünmem gerekiyor.
- Ne yazıyorsun? - Deneklerin tepkilerini.
"Gözlemlenen davranışların enfes bir taklidi."
- "Soru işareti." - Bu ne anlama geliyor? - Hala cevabı bilmiyoruz demek.
Bir ile yirmi arası bir sayı söyle.
- On üç. - Teşekkür ederim.
Transit! Gidelim!
Kalkın bakalım! Hadi, kalkın! Transit!
Hadi, lanet olasıca düşükler! Gidelim!
Kalkın bakalım...
Hepimiz burada biraz kalacağımız konusunda anlaşmıştık.
Üç ay diye, altı ay değil.
- Kenny nereden? Kenny derse geliyor mu? - Biliyorum ama yerimiz değiştiğinde...
40. haftada yerim değiştirilmeliydi! Şu anda Beacon'da olmalıyım.
Carlisle, taşıtın önümüzdeki hafta geleceğini söyledi.
Evet. Bunu geçen hafta da söylemişti, değil mi?
"Ama hayır." dedi, yaşlı adam. "Bunlar gerçekten senin denizcilerin.
Cadının gücüyle hayvana dönüştüler."
"Tanrılara!" diye ağladı Odysseus. "Bu kaderimde olsaydı...
...ve bir canavara karşı alaşağı edilseydim kendi ellerimle ölmeyi yeğlerdim."
Çetin bir seyirci.
- Kenny bugün derse gelecek mi? - Gelmeyecek. - Yarın?
Aklıma bir fikir geldi.
Yazan ellerinizin kilidini açıp tepsilerinizi çıkaracağım...
...ve bana bir hikaye anlatacaksınız.
- Fakat biz hiç hikaye bilmiyoruz ki. - Sadece bize anlattıklarınızı biliyoruz.
Sorun değil. Hikaye uydurmanızı istiyorum.
- Ne hakkında olmalı? - İstediğiniz her şey olabilir, Melanie.
Bu size kalmış.
Tanrı aşkına, şu tuhaf pisliklere bak! Onlara nasıl bu kadar yakın durabiliyor?
İyi görünüyor ama, öyle değil mi?
Pekala, zaman doldu. Kalemleri bırakın.
Peki, kim hikayesini yüksek sesle okumak ister?
Melanie. Başla bakalım.
"Bir zamanlar eski Yunan'da, bir kadın varmış.
Çok güzelmiş...
...dünyadaki en güzel, en nazik, akıllı ve inanılmaz kadınmış.
Bir gün ormanda yürürken aniden bir canavar tarafından saldırıya uğramış.
Lanet olasıca bir düşükmüş ve kadını yemek istiyormuş.
Kadın çok cesurmuş.
Kadın mücadele edip durmuş ama canavar büyük ve acımasızmış.
Onu öldürememiş. Kılıcı ve mızrapı kırılmış. Canavar onu yemek üzereymiş.
Ama sonra bir kız koşarak gelmiş.
O Aşil gibiymiş çünkü bir yerde sakladığı sır dışında zarar göremezmiş.
Canavarla dövüşmüş ve onu yenmiş...
Canavarın kafasını kesmiş ve hoplaya zıplaya geri gitmiş.
Ve kadın... Kadın demiş ki...
"Sen benim özel kızımsın. Her zaman yanımda olacaksın.
Senin asla ama asla gitmene izin vermeyeceğim."
Ve yaşamışlar... Hep birlikte mutlu yaşamışlar.
Üzgünüm.
Bir daha deneyebilir miyim?
Bir daha deneyebilir miyim, lütfen?
Hayır! Asla olmaz! Hayır!
- Ben... Tanrım. - Az önce ona dokundun.
Tanrı aşkına, az önce onun yüzüne dokundun.
Başına dokundum, başının üstüne.
İzle.
Hayır, lütfen. Bunu yapmayın.
Kes şunu!
Doğru şekilde oldukları için insan olduklarını mı düşünüyorsun?
- Hayır, öyle düşünmüyorum. - Güzel. Ders bitti.
Neye bakıyorsun?
Dünyadaki kötü şeylerle dolu kutum olsaydı, seni içene sokar ve kapağını kapatırdım.
Kahretsin. Hiçbir zaman kutu alamayacağından emin olmalıyım.
En çok beni seviyor. Bana dokundu. Sana asla dokunmaz.
- Buradaki işiniz bitti. - Çavuş, el ve ayak bilekleri bağlı.
Dağılın!
Melanie.
- İyi akşamlar, Bayan Justineau. - Bunu sana kim yaptı?
Merhaba?
Kimse var mı?
Çavuş Parks yaptı, değil mi? Sana bunu o yaptı.
Bayan... Bayan Justineau, güzel kokuyorsunuz.
Onunla konuşma, tamam mı?
- Güven bana. Onu görmezden gelirsen... - Hayır! Çık dışarı! Çık dışarı!
Üzgünüm!
İyi akşamlar, Melanie.
- Bu akşam başka bir ziyaretçin olduğunu görüyorum. - Hayır.
Bunlar karne ile verilip numaralandırılıyor. Listeye bakarak kim olduğunu öğrenebilirim.
Sanırım kim olabileceğini biliyorum.
- Bir numara daha söylemek ister misin? Herhangi bir şey... - Dört.
Dört numara.
Gerçekten mi?
Dört.
Transit! Gidelim! Kalkın!
Uyanın bakalım, geliyoruz!
- Hadi artık! - Transit!
Transit!
Günaydın, Er Raison.
Günaydın, Çavuş Parks.
Nereye gidiyoruz?
Bu yere ne deniyor?
Neden sallanıyor?
Güney bölgesi, Çavuş. Çitin birisi yıkıldı.
Alev makinesini kullan. Kısa patlamalar halinde.
- Başka bir şey için bana ihtiyacınız var mı? - Kesinlikle yok.
Ben gittikten sonra tüm kapıları kilitle ve tehlike geçti işaretine kadar içeride kal.
Günaydın, Doktor Caldwell. Günaydın, Doktor Selkirk.
Günaydın, Melanie.
Kediyi düşündün mü? Kutunun içindeki kediyi?
Ne hayatta ne de ölü. Oradan gitmiş.
- Neden? - Kediler zekidir. - Standart cevap, her ikisi de.
Aynı anda hem canlı hem de ölü.
- Bu aptalca. - Muhtemelen.
Ama buraya bunun için geldin, değil mi?
Gizemin cevabı için. Sensin, Melanie.
Bu benzetmede kutuyu açıp orada kendini buluyorsun.
Üzgünüm.
Doktor Caldwell, artık sınıfa geri dönmek istiyorum. Lütfen!
Üç mililitre, tiyopental.
- Günaydın, Bayan Justineau. - Helen, bir işlemin tam ortasındayız.
Bırakın. Bunu daha fazla yapmayacağım.
Kendinden şüphe duyma, Helen. Çok yaklaştık.
- Bunun için imza atmadım. - Tam olarak bunun için imza attın.
- Çocukları doğruyoruz. - Onlar çocuk şeklinde birer hediyedir.
- Bu konudaki fikrimi biliyorsun. - Patojen, mantarların düşünceleri var mı?
Onlarla sadece beş dakika konuşmalısın!
Bunu her gün yapıyorum. Raporlarını her gün okuyorum.
Helen, bu kendimle binlerce kez tartıştığım bir argüman.
Ama dinliyorum.
Bak, neşteri bırakıyorum.
Ve sen de silahını bırakabilirsin.
Lütfen.
- Bayan Justineau! - Güvenliği çağır! Hadi!
Hayır! Bırak onu!
Bir dakika bekleyin. Helen, bu başka bir kör biyopsi değil!
Bu bir işlem süreci. Beni anlıyor musun?
Bir grup aşı testi üretiyorum ve o da ana bileşen.
Hissettiklerin... Buna saygı duyuyorum ama buna ayıracak zamanım yok.
- Onu güvenli yere koyun. - Doktor, şu anda oldukça meşgulüz...
Onun sorumluluğu sizde.
Bayan Justineau!
- Ertelemeli miyiz? - Hayır. Panjurları kapat.
Çok fazla hareket ediyor.
Sol tarafta bir tane kafatası kayışı var. Kafatasındaki kayışı keseceğim.
- Ona tekrar doz vereyim mi? - Evet, evet Jean. Bu kesinlikle...
Yardım edin! Yardım edin!
Bayan Justineau!
- Melanie! - Bırak! Aptal sürtük! - Hayır.
Dur!
Siktir!
Hadi!
Melanie. Melanie. Hadi. Sorun yok.
Sorun yok, Melanie. Sorun yok. Sorun yok.
Koordinatları tüm frekanlara göre ayarlayın.
- Birinci toplanma yeri olarak kaydet. - Çavuş!
- Çavuş, hayır! - Kimseye zarar vermiyor! Bırak onu!
- Çekil. - Onu bırakırsan gidecek! Git! Git! Git!
Ne yapıyorsun? Bu senin verebileceğin bir karar değil!
Hiçbir şey yok, Sarge. Tüm frekanslar boş.
O halde gidelim. Ama deneği geri almak için sana ihtiyacım var.
Gallagher, ikmal var mı diye dolabı kontrol et.
Dillon, çocuğu koru. Hareket etmediği sürece ateş etme.
Aracın yanında kal.
Hayır. Yanıma çok fazla yaklaşma.
Yaklaşmayacağım.
- İyi misin? - Kötü bir şey yaptım.
İyi bir şey yaptın.
- Hikayendeki gibi beni kurtardun. - Hikayemdeki gibi değildi.
Askerleri yedim. Hikayemdeki kız, insanları yemiyordu.
Yola çıksalardı, burada olurlardı. Ya da çağrılarına cevap verirlerdi.
Elimizde ne var? Su var mı?
Kamyon hapishanedeydi, Çavuş. Tank temizlendiğinde boşaltılmış.
Matar, birkaç tane cephane klipsi, bloke edici jel var... Ve bu parça?
Saha ekibinin kullandığını sanıyorum...
- ...işte şunları yakalamak için. - Evet, ne olduğunu biliyorum.
Justineau!
Burada bekle.
Pekala millet, beni dinleyin. Beacon'a doğru güneye gidiyoruz.
Su stoklayacağız ve sonra da gideceğiz.
- Peki üstteki personeller ne olacak? Çocuklar? - Öldüklerini varsayacağız.
Çocuklar söz konusu olduğunda "Açlıklar" kendilerisi yemezler.
Beacon'a vardığımızda arama-kurtarma ekibi kurabiliriz.
- Peki Melanie? - O programa ait ve hayati önem taşımakta.
Yedek lastiği çıkarmanızı ve onu oraya koymanızı öneriririm.
Kapalı bir alanda...
Katartik bir durum muydu?
- Bir tane yeterli! - Tekerlek yuvasında gitmeyecek.
Sadece bunu netleştirmek istedim.
Hayır, orada gitmeyecek.
Susturucular takılı. Yumuşak mermiler.
- Kurşun nasıl yumuşak olabilir ki? - Susturmamı ister misiniz, efendim?
- Ucunda çukur olduğu anlamına geliyor. - Neden?
İçeri girdikçe yayılıyor. Dışarı çıkmıyor.
- Daha az kan sıçrıyor? - Neden? - Enfeksiyon yayma şansını azaltmak için.
Teşekkür ederim, Çavuş Parks.
Gidelim.
Çabuk olun.
- Tanrı aşkına, susturucu takın dedim! - Üzgünüm, ben... Kahretsin!
Hadi! Gidelim! Hadi! Hadi!
- Çavuş! - Kahretsin!
Lanet olsun!
Başını kaldır! Siktiğimin başını kaldır!
Hadi! Gidelim!
Kolun.
- Bu... Bu ısırık değil, Sarge. Bir taşla kestim. - Orada kal.
Çavuş, kendimi kestim. Tanrı'ya yemin olsun ki.
- Bekle. - Ne, hayalarım mı sarkıyor? Kahretsin, içeri al beni!
Gördün mü? Dediğim gibi iyiyim.
İyiyim. Yanlış bir şey yok...
Onlardan birine dönüşüyordu.
- Doktor Selkirk gibi. - O burada ne arıyor?
Yüzünde bir ağızlık var ve elleri arkadan bağlı.
- Sen de hala ondan korkuyor musun? - Evet. Ve sen de korkmalısın.
Melanie...
"Açlar", bir türlü haslaıkları var ve insanlar buna yakalanabilir.
Bir mantar enfeksiyonu. Ophiocordyceps unilateralis.
- Vücut sıvılarıyla bulaşıyor. Bu yüzden senin ısırığın... - O kimseyi ısırmayacak.
- Profesyonel bir görüş. Bizi takip ediyorlar mı? - Muhtemelen hayır.
Üstte olduğu gibi grup halinde duruyorlar. Neden böyle olduğundan emin değiliz.
Yalnız olmalılar.
Bunu düşünememiştim.
Kurşun yakıt hattını vurmuş, bu yüzden yürüyerek geri dönmeliyiz.
Doğrudan Londra'ya doğru bir güzergah izleyeceğiz.
Daha fazla "Açlar" var ama o kadar da yiyecek var.
- Daha hızlı nişan alır. - Gerçekten mi?
Neden Beacon'ı arayıp nerede olduğumuzu söylemiyoruz? Helikopter gönderebilirler.
Denedim. Kamyon telsizinin o kadar menzili yok.
Yaklaştığımızda el cihazları ile ararız.
- Pekala, bir gezintiye çıkalım. - Hadi.
Nehri görecek miyiz? Orada bir nehir var, Thames Nehri.
İngiltere'nin en uzun ikinci nehri ve Cotswold tepelerinden yükselir.
Nehirler ne kadar derindir?
Filin Çocuğu hikayesindeki resimde, su filin ayaklarına kadar varıyor.
Ama nehirlerde tekneler yelken açıyor ve balıklar yaşıyor...
...bu yüzden bazı nehirler derin olmalı...
İşte. Ayağınızı koyduğunuz yere dikkat edin.
Her yerdeler, Çavuş.
Dükkanlar çok önceden yağmalanmış. Evlerden bir kaçına girecek kadar şanslı olabiliriz.
- "Açlar?" - Tonlarca.
İçeri giriyoruz. Parmak uçlarında.
Gerçekten mi? Hepsinin arasından geçerek mi?
Ana duyu işaretleri, koku. Jel bizi görünmez kılar.
Bir noktaya kadar. Herhangi bir yüksek ses, ani bir hareket onları uyandıracaktır.
Yavaş ve sakince yürürüz. Konuşmadan. Göz teması kurmadan.
Tamam mı?
- Tamam mı? - Çocuk değiliz ya, Çavuş Parks.
En çok da o.
Caldwell.
Yukarı, yukarı. Herkes yukarıya!
Hadi. Yukarıya!
- Sessiz olun ve yerleşin. - Ne?
Başka ne yapmak istiyorsun? Oraya mı döneceksin?
Doktor, bu neydi?
Bir "Açta" asla annelik veya büyütme davranışı görmedim.
Görev tanımımızın bir parçası olarak veri topluyordum.
Çitler yıkılana kadardı.
Şimdiki görev tanımımız ise kendimizi menülere dahil etmemek!
Mümkün olduğunca daha dikkatli olacağım.
Kendimize ait bir yere gidelim.
Hızlıca bir göz atsak iyi olur. Burasının bize ait olduğundan emin ol.
- Melanie burada kalıyor. - Er. - Ve birisi de onunla kalıyor.
Onu riske atamam.
İyi olacağım, Bayan Justineau.
Korkmuyorum.
- Justineau, sen sol tarafı al. - Evet.
Gallagher, sen de sağ tarafı al. Gözünüzü, kulağınızı dört açın!
Melanie... Bana ihtiyacın olursa yüksek sesle bağır.
Peki, Bayan Justineau.
Doktor Caldwell?
Ben neyim?
Bunun için bir terim yok.
Ama nereden geldiğimi biliyorsunuz?
Anlatın. Lütfen.
Çavuş Parks ve arkadaşları...
...tekrar geri kazanma işlemleri için şehre giderlerdi.
Ziyaretlerinden birinde başka bir şey buldular.
Yeni doğmuş olanlar. Yenidoğanlar.
Hiç kuşkusuz, enfekte olmuşlar. "Açlar"...
...ancak gördüğümüz herhangi bir şeyden farklıydılar.
Hala düşünebiliyorlardı...
Çevreleriyle etkileşime geçebilmek için.
Bir çok bakımdan, gerçek insan gibi davranıyorlardı.
Bebekler neden farklıydı?
Bu çocukların "Açlık" patojenine karşı kısmi bağışıklıkları olduğu düşünülüyordu.
- Ama nereden geldiler? - Bütün bebeklerin geldikleri yerden.
Ama bir...
Hafif eksantrik bir rotadan.
Yenidoğanlar böyle bir yerde bulundu.
Annelerin doğum yapmak için gittikleri bir doğumevinde.
Anneler de vardı. Onlar...
Boştu. İçleri çıktmıştı.
Bütün organları yenmişti.
- "Açlar" tarafından mı? - Hayır.
İçeriden.
- Bebekler insan yiyemez. - Onlar yedi.
Anneler muhtemelen tek bir olaydan dolayı bir kerede enfekte olmuşlar.
Sonra taşıdıkları embriyolar da enfeksiyonu kapmışlar...
Plasenta yoluyla.
Çıkış yollarını yemişler.
Ben bir "Aç" olmak istemiyorum.
Ama sen busun. Diseksiyonda bu oldukça netti.
Mantar, beyninin etrafına sanki meşe ağacına sarılan bir sarmaşık gibi sarmış.
Ama konuşabiliyorum. Senin gibiyim.
Daha önce var olan hiçbir şeye benzemiyorsun.
Bir aşı yapabileceğini söylemiştin.
Araştırmamın tüm odağı bu. Dahası önemli değil.
İnsanları kurtarmak istiyorum, Melanie. Herkesi kurtarmak istiyorum.
Senin için biraz yemek bulmaya çalıştım ama... Başaramadım.
Ama başka bir şey buldum.
Gerçekten harikalar, değil mi? Artık o kokuşmuş şeylerden kurtulabilirsin.
Çok güzeller. Teşekkür ederim.
Yarın sana biraz yemek bulmaya çalışacağım. İlk iş olarak, tamam mı?
O zamana kadar dayanabileceğini düşünüyor musun?
Sence Beacon çağrımızı kaçırdı mı?
Söylemesi zor. Müsait olduklarında kontrol ederler.
Son zamanlarda gerdindi. "Bugün için endişelenme."
Ne, asker erkeklere eşlik edemez misin?
Hiç çocuk öldürdün mü?
Terries'teydim. Bunlar başlamadan önce kimsenini tavuğuna kışt demedim.
- Bana İsa'ymışım gibi bakıyor. - Seni seviyor. - Evet, beni seviyor.
Sadece zamanında yola çıkamadım, hepsi bu.
- İyi birisi değilim. - Hiç bir zaman iyi veya kötü birisiyle tanışmadım.
Sadece ne yapman gerekiyorsa onu yap.
- Yani kimse hiçbir şeyden sorumlu değil mi? - Kime karşı sorumlu?
"Şimdi rüya görüyor" dedi Tweedledee.
"Ne hakkında rüya gördüğünü düşünüyorsun?" Alice dedi ki, "Bunu kimse tahmin edemez."
"Neden ki, senin hakkında!" diye haykırdı Tweedledee, ellerini zafarle çırparken.
"Ve seninle ilgili rüya görmeyi bırakırsa, nerede olacağını düşünüyorsun?"
"Tabii ki, şimdi olduğum yerde" dedi Alice.
"Sen değil" diye kibirli bir şekilde karşılık verdi Tweedledee.
"Sen hiçbir yerde olmazsın. Sadece onun rüyasındaki bir şeysin."
Resmi görmek ister misin, Kieran?
Hiç iyi görünmüyor.
Dünkü kargaşa onları buraya getirmiş olmalı.
Eğer beklersek bir şey çıkıp gelir.
Bir kedi ya da... Başka bir şey ve onu kovalayacaklardır.
Çok uzun süre bekleyebiliriz.
- Her şey yoluna girecek. - Ben yapabilirim.
Hayır. Buna izin vermem.
Oraya inip zarar görmeyecek olan tek kişi benim.
Onu bırakırsak geri dönmesi için bir sebep olmaz.
- Evet, var. Sizinle olmak istiyorum. Bayan Justineau ve Kieran ile. - Kieran?
- Dün kafasına kurşun sıktıracaktın. - Kaybedecek neyin var? - Çok şeyim var.
Programım için vazgeçilmez birisi.
Artık ortada program falan yok. Sadece biz varız.
Geleceğimi söylediğime göre geri döneceğim. Yalan söylemem.
Ayrıca... Yeni kıyafetlerimi giyebilir miyim, lütfen?
Merhaba?
Transit! Transit! Lanet olasıca düşükler!
Bu düştü. Ama aşağısı güvenli.
- Aman Tanrım. - Artık "Aç" değilim.
Aferin. Gidelim.
- Öyleyse tekrar mı yüreyeceğiz? - Elimde gelse yürütmem.
Biraz egzersiz yapmak ister misin?
İleriye doğru gidip bize temiz bir rota bulabilrsin.
Radyo şeyisi kullanabilir miyim?
- Gallagher, ona radyo şeyini ver. - Çavuş? - Sana geri verecek.
İşte al.
Göster.
Konuşmak için bu tuşa bas. Sonra elini çek ki, ben de koşabileyim.
Ben Melanie.
- Merhaba, buradayım. - Aynen böyle, evet. O halde git!
Ölü görünen kimseyle oynama.
Onu kaybetmese çok iyi olur.
Merhaba, ben Melanie. Melanie arıyor. Radyodan.
- Biliyorum. Neyin var? - En iyisi üçüncü cadde.
- Tepede birkaç tana "Aç" var ama devamında kimse yok. - Teşekkür ederim. Tamam.
Aferin.
- Kedi istiyor musun? - Zaten bir tane vardı.
Hassiktir!
Doktor...
Bunu Bristol'da görmüştüm. Glasgow'daki ekip her yere yayıldığını söylemişti.
Patojenin yaşam döngüsündeki bir sonraki aşama.
Bırak.
Beynimdeki şey ile aynı. Bana ne olacak?
Bu değişir. Sembiyozun ne olduğunu biliyor musun?
Timsahın dişlerini temizleyen küçük kuşlar gibi mi?
Kesinlikle. İkinci kuşakta, senin olduğun kuşakta...
...mantar, bir sembiyot gibi işlev görebilir. Kesinlikle öyle görünüyor.
Filizlenmeye başlayınca bana haber ver.
- Birdenbire her şey sessizleşti. - Ölü sezonda olmalılar.
Gallagher, onların üzerine basma.
Bunu asla geçemeyiz.
Etrafından dolaşmak zorundayız.
Bu ne böyle?
Neye bakıyoruz, Caldwell?
Size söylemiştim. Mantarın yaşam döngüsündeki bir sonraki aşama.
Olgun cinsel aşama. Bu yüzden burada hiç "Aç" yok.
Yoğunluk en yüksek olduğunda, yeterince biraraya geldiklerinde...
Ormana mı dönüşüyorlar?
Bu bir spor kesesi, bir tohum kapsülü.
Bu yığında binlerce tane olmalı.
- Açılırsa... - Ne?
Dünyanın sonu olur... Muhtemelen.
Yürümeye devam edelim.
- Hastasınız, Doktor Caldwell. - İyiyim. Teşekkür ederim.
Hasta gibi kokuyorsunuz.
Seni gördüm. Bir tanesini aldınız. Görebilir miyim?
- Açılsaydı neden dünyanın sonu olurdu? - "Açlık" patojeni havada uçuşabilir.
Nefes alarak yakalanabilirdin. Ama bak...
Bu kötü bir tasarım.
Mutantlar olduğu gibi kabul etmek zorundalar.
Bu ne böyle?
Tamamen zırh ile kaplı. Kodla erişim sağlanıyor.
Acil erişim, orta kapının altında.
- Ve bunu biliyorsun çünkü? - Bunları biz yaptık.
Tamamen işlevsel mobil laboratuvarlar.
Silahlı ve zırhlı, böylece her yere gidebilirler.
Güneş enerjisi ile çalışıyor, bu yüzden hiçbir zaman durmak zorunda değiller.
- Acil erişimi göster. - Şuranın altında.
Hadi, Kieran.
Solarlar hala çalışıyor.
Motorun çalışıp çalışmadığını kontrol edeyim.
Biraz yiyecek bulmalıyım.
Kim bilir neredeler!
- Belki keşfe çıktılar. - Ve arkadaşlarında yatıya mı kaldılar?
- Motor ne durumda, Çavuş? - Çalışıyor olması gerek.
Önce Beacon'ı deneyelim.
Üst Hotel Echo'dan kaçanlar arıyor, Beacon. Tamam.
Kaçanlar, Güneydoğu bölgesindeki herhangi bir yeri arıyor. Tamam.
- Mutfağı kontrol ettin mi? - Dolap boş. - Yiyecek aramaya çıkabilirim, Çavuş.
Tamam. Motor üzerinde çalışacağız.
- Gallagher, yakınımızda kal. Her 10 dakikada ara. - Çavuş.
- Ne? - Yemek yemem gerekiyor. Kokunu alabiliyorum.
Hepinizin kokusunu alabiliyorum.
Peki, bunu dene.
Aferin.
Hayır. Hayır.
Pansumanı değiştirmemi ister misin?
Hayır, teşekkür ederim. Bunun bir anlamı yok.
İyileşiyor mu?
Ölüyorum. Bunu fark etmemene şaşırdım.
İltihaplı septisemi. Kesiklerden kan zehirlenmesi.
Vardığımızda bir doz flukloksasilin verdim ama eminim ki artık çok geç
- Üzgünüm. - Nasıl üzgünsün ki?
Ona sahip olmama izin verir misin?
Unut gitsin.
Üst düştüğünde neredeyse yaklaşmıştım. Bu ekipmanlarla birlikte, bunu yapabilirim.
Aşıyı sentezleyebilirim. Ama onun beynine ve omurgasına ihtiyacım var.
İzofluran. Cerrahi anestezi.
Hiçbir şey hissetmeyecek.
Bu senin istediğinden çok daha fazlası.
Bayan Justineau!
Kieran dışarıda ve onlar da onunla birlikte orada.
Kokusunu aldırlar ve şu anda onu arıyorlar. Ve onu ilk önce siz bulmalısınız.
- Şimdi! Gitmeniz gerek! - Melanie, kimden bahsediyorsun?
Çocuklardan, onu yiyecekler.
Onları gördüm. Tam olarak benim gibi görünüyorlar. Onu avlayacaklar.
Onu kokusunu aldılar ve onu bulacaklar.
- Engelleyici jeli var. - Engelleyici jelin de kokusu var.
Kokusu kötü ama onun ne anlama geldiğini biliyorsanız, onu da takip edebilirsiniz.
- Engelleyici jelin nasıl koktuğunu nereden biliyorlar? - Belli değil mi?
Gallagher, ne durumdasın? Tamam.
Gallagher, mümkünse lokasyonunla birlikte çağrı bırakabilir misin? Tamam.
Gallagher, mümkünse lokasyonunla birlikte çağrı bırak. Tamam.
Onu bulabilirim. Lütfen.
Onunla birlikte gidelim.
Burası Beacon. Duyuyor musun?
- Burada. Anlaşıldı. - Durumunuzu onaylayın. Tamam.
Londra. Nehrin kuzeyinde. Beacon'dan bir gün uzaklıkta. Tamam.
Üst Hotel Echo'nun durumunu onaylayın.
Hala yapabilirken insanları tahliye etmeye başlamalıyız.
Çitler yıkılıyor. Komplekse girmelerine birkaç saat kaldı.
- Beacon, burası... - Gitmeliyiz, Çavuş. Şimdi gitmeliyiz!
- Beacon, burası... - Gitmeliyiz! Şimdi gitmeliyiz! Kieran!
Bir süre buradaymış.
Aynı yoldan geri dönmüş.
Bu taraftan. Hadi.
İsmin ne peki?
Bu senin değil mi?
Hayır. Hayır, böyle iyiyim...
Ben... Yemeğimi yedim. Tıka basa doluyum.
Lanet olsun, sana benden daha fazla gerekiyor. Bir kendine baksana.
Bir deri bir kemik kalmışsın.
Pekala, pekala.
Sorun yok. Sorun yok. Buraya gel.
Sorun yok. Bak, ben... Sorun yok.
Aptal olma. Sorun yok. Buraya gel.
Buraya gel. Seninle oynamıyorum. Sadece buraya gel.
Siktir! Siktir!
Bunu görüyor musun?
Bunu görüyor musunu lan?
Ciddiyim! Bana dokunursan hepinizi havaya uçururum. Anlıyor musun?
Hayır, ciddiyim! Yaparım!
Lütfen.
Hayır, lütfen.
Kaldırmama yardım edin.
Küçük pislikler.
- İğrenç küçük pislikler... - Sadece yaşamak istiyorlar.
Herkes bunu ister.
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
Senin hayvanlara kurduğun gibi ona tuzak kurmuşlar.
Bayan Justineau... Bu da bir tuzak.
Çavuş, bana bırakın! İndirin!
Melanie!
Bayan Justineau! Çavuş! Onlara bakmayın.
Kapa çeneni!
Sadece bana bakın!
- Benden korkuyormuşsunuz numarası yapın! - Numara mı yapalım?
Hadi. Çabuk, hadi!
Onlar benim. Onları alamazsınız.
Denerseniz... Acele edin.
Denemezseniz iyi edersiniz!
Varır varmaz yola çıkıyoruz, değil mi?
Her şey sırayla. Beacon yer değiştiriyorsa koordinatlara ihtiyacımız var.
Evet, artık onlara Hotel Echo diye bir yerin olmadığını söylemeliyiz.
Başka bir yerde, bize yeterince yakın başka bir saha üssü var mı?
Siktir, kapıyı neden açık bıraktı ki?
Caroline. Ne yapıyorsun?
Senden çok daha hızlıyım, Doktor Caldwell. Beni kesmeye çalışırsanız ısırırım.
Bundan hoşlanacağını sanmıyorum.
Sizin gibi sıklıkla nefes almam gerekmiyor.
Üst dışarısında, nefesimi tutup bine kadar sayabiliyorum.
Mantar oksijeni senin için metabolize ediyor.
Muhtemelen dediğiniz gibi sembiyotiğizdir.
Melanie...
Akıllı bir kızsın.
- Bence sen... - Benim için tedaviyi yapabileceğini düşünüyorsun.
Yapabilirim. Hemen burada yapabilirim. İhtiyacım olan her şey var.
Helen'i ve Çavuş Parks'ı kurtarmak için...
...bir tedavi. Ve Kieran.
- Kieran öldü. - Ama diğerleri.
Melanie...
...sadece ikinci kuşak senin gibi olabilir.
Bayan Justineau'nun bir canavara, bir hayvana dönüştüğünü görmek ister misin?
- Hayır. - Tabii ki istemezin. Ve bu sana bağlı.
Ona başka hiç kimsenin yapamayacağı bir şeyi verebilirsin.
Uzun dopdolu bir hayat.
Güvenli. Onu seven insanlarla çevrili.
- Beacon'da güvende olabilir. - Beacon yıkılıyor. Duydun.
- Ama başka bir yere gidebilir. - Tohumlar açıldığı zaman?
Açılmaz, bana göstermiştin.
Onları ellerinle kıramazsın...
...ama ısıya veya neme tepki gösterirler.
Bir sel... Birazcık ateş...
Söz veriyorum acıtmayacak.
Ona söyler misin?
Bunu onun için yaptığını bilecek.
- Uzanman gerekiyor. - Peki ya çocuklar, Doktor Caldwell?
Melanie, uzan lütfen. Fazla zamanım yok. Şimdi bunu yapmazsam...
"Denek tepkileri. Gözlemlenen davranışların mükemmel taklitçiliği."
"Soru işareti."
Hala öyle mi düşünüyorsunuz, Doktor Caldwell?
- Melanie, ben... - Öyle mi?
Hayır.
- Yaşıyor muyuz? - Evet.
Yaşıyorsun.
O zaman bizim için neden senin ölmem gerekiyor?
Burada kal. Burada kalırsan güvende olursun.
Melanie.
- İçeride, laboratuvarda kalmalısın. - Seni arıyordum.
- Bayan Justineau seninle mi? - Arkada. - Hava kilidi kapalı mı? - Evet.
Melanie, bu nedir?
Bunlar tohum. İnsanları "Açlara" dönüştüren tohumlar.
- Tanrı aşkına! - Üzgünüm, Çavuş. Çok üzgünüm.
- Ne yaptın sen? - Tohumları açtım. - Tanrım aşkına!
- Her şey yoluna girecek. - Hayır. Bitti, her şey bitti.
Bitmedi. Sadece artık senin değil. Ama güvende olacağını düşünüyorum.
Güvende kalacak olmandan emindim. Hava kilidi kapattım.
Melanie...
Sonumun onlar gibi olmasını istemiyorum.
Lütfen.
Lütfen!
Bunu nereden öğrendin? Seni izledim.
Tabii ki, izlemişsindir.
Son kez...
Onu son kez gördüğümde yedi aylıktı.
Bir ev kadar büyüktü. Harika görünüyordu.
Harika.
Umuyorum ki...
...dışarıda, bir yerdedir.
Transit.
Tanrım.
- Günaydın, Bayan Justineau. - Günaydın, Melanie.
- Çök. - Günaydın, sınıf. - Günaydın, Bayan Justineau.
- Çök! - Pekala, şöyle devam edeceğiz...
Pekala, yeni gelen çocukların arayı kapatmasıyla devam edeceğiz.
Diğer herkes, onlar arayı kapatırlarken birazcık sabırlı olsunlar. Tamam mı?
Hikaye var mı?
- Sonra. Zaman kalırsa. - Çok zamanımız olacak.
Çeviri: rabiadelpueblo twitter.com/emreakaguney